![]() |
![]() |
|
| نقد فیلم های سینمایی |
|
نام فیلم:بادبادک باز
![]() کارگردان:مارک فورستر فیلنامه:دیوید بینوف بر اساس رمانی از خالد حسینی بازیگران:همایون ارشادی-شون توب فیلم بادبادک باز ساخته ی مارک فورستر کاگردان امریکایی فیلم های نظیر بمان وعجیب تر از تخیل و جستجوی ناکجا ابادو الان هم در حال ساخت فیلم بعدی جیمز باند است. فیلم بادبادک باز از روی رمان مشهور و معروف خالد حسینی ساخته شد که اولین رمان افغانی است که به زبان انگلیسی چاپ شده. فیلم بادبادک باز تمام موفقیتش را از داستان قوی این رمان دارد زیرا این رمان تمام انچه را که یک داستان برای فیلم شدن نیاز دارد را در خود دارد.داستان قوی که تماشاگران را تا اخر با خود همراه میکند و شخصیت پردازی قوی که به راحتی روی تماشاگران تاثیر میگذارد مارک فورستر در این فیلم کارگردانی قوی از خود ارائه میدهد.این فیلم از جلوه های ویژه ی خاصی برخوردار نیست به جز در صحنه های بادبادک بازی که ان هم کاملا در اختیار فیلم هست و فقط تکیه فیلم بر داستان هست و همین باعث شده که کارگردانی خوب فورستر کاملا به چشم بیاد.در این فیلم بازیگرهای مشهوری بازی نمیکنند ولی بازی همه فوق العاده هست خصوصا بازگران کودک که همین نشان از هوش بالای فورستر در انتخاب بازیگر و هدایت خوب او در بازی گرفتن از بازیگرهای فیلم است .فورستر خیلی خوب کابل قبل حمله روس ها و کابل زمان طالبان را ترسیم کرده .کابلی که زمانی در عین سادگیه از جاهای مختلف او صدای موسیقی میاید و در ان مسابقه ی بادبدک بازی انجام میشود حالاتوسط طالبان به جهنمی تبدیل شده.داستان این فیلم بسیار شیرین و جذاب است و فورستر در ساخت این فیلم چیزی کم نذاشته و همین باعث شده این فیلم یکی از بهترین فیلم یکی دو سال اخیر شود. شخصیت پردازی دراین فیلم فوق العاده هست.نقش اصلی فیلم امیر هست ولی بدون شک قهرمان داستان کسی نیست جز حسن.و اسم فیلم هم بر میگردد به حسن که در بادبادک بازی تبحر خاصی دارد.حسن کسی است که واقعا امیر را دوست دارد و در این دوستی چیزی کم نمیذارد.او داستان های امیر را دوست دارد و همیشه از امیر دفاع میکند.حسن دارای یک قلب بزرگ و فکری باز است و نویسنده این را با علاقه ی حسن به شاهنامه و خصوصا داستان رستم و سهراب به خوبی نشان داده است. امیر پسری ترسو است برای همین پدرش نگران اوست.امیر هم حسن را دوست دارد ولی گاهی به حسن حسودی میکند.امیر در جایی از فیلم میبیند که حسن به خاطر او به درد سر و افتاده و حتی بهش تجاوز میشه ولی به خاطر ترس کاری نمیکند و دچار عذاب وجدان میشه و چون هر وقت حسن را میبیند یاد کار خود میافته و شرم سار میشه تهمتی به او زده و باعث میشود حسن و پدرش از ان جا بروند.بعدها در جایی از فیلم وقتی پدر امیر جلوی یک سرباز روس را که میخواست به یک زن افغانی تجاوز کند می ایستد و با این که سرباز پدر را تهدید میکند پدر ترسی در خود بروز نمیدهد میفهمد که او هم اگر نمیترسید میتوانست به حسن کمک کند که این یکی از زیباترین نکات فیلم هست.که اگر نترسیم کارهایی بزرگی میتوانیم انجام دهیم.همان طور که در اخر فیلم نیز امیر ترس خود را کنار گذاشته و به افغانستان میرود و سهراب پسر حسن را نجات میدهد. شخصیت تاثیر گذار دیگر در فیلم پدر است.پدر شخصی روشن فکر و دست دل باز است که به یتیم ها کمک میکند مهیمانی میدهد و این دست دل بازی در ذات او است چرا که وقتی حتی در امریکا زندگی میکنند و پول زیادی ندارند در جشن فارغ التحصیلی امیر در یک رستوران همه رو به نوشیدنی دعوت می کند.پدر کسی است که عاشق وطنش هست و هرگز وطنش را فراموش نمیکند.یکی از خصوصیات پدر این است که رو یک چیز ها تعصب خاصی دارد مثلا از روس ها بدش میاید به طوری که حتی حاضر نمیشه یک دکتر روس او را معاینه کند.و یا علاقه ی او به یک ماشین که او در جوانی این ماشین را میخرد ماشینی که مثل ماشین استیو مک کوئین در فیلم بولیت هست بعد ها هم وقتی در پمپ بنزینی که کار میکند با اینکه ماشین های جدیدتری اومده به شخصی که این ماشین را دارد میگوید چه ماشین قشنگی. (این خصوصیت رو امیر هم تا حدودی دارد او از بچگی از خوردن شراب بدش میامد و وقتی هم که بزرگ شد در رستوران وقتی پدرش همه را به نوشیدنی دعوت میکند او نوشیدنی غیر الکلی سفارش میدهد.).حضور پدر در جای جای فیلم حس میشود حتی زمانی که حضور ندارد بازیگری در این فیلم فوق العاده هست و تمام بازیگرها بازی عالی ای ارائه میدهند خصوصا همایون ارشادی بازیگر ایرانی فیلم که حضورش در تمام فیلم حس میشود با این که نقش زیادی ندارد به این خاطر که در صحنه هایی که حضور دارد بازی تاثیر گذاری از خود نشان میدهد.راجر ایبرت منتقد مشهور این فیلم را جزو ده فیلم برتر 2007 قرار داده و یکی از دلایل انتخابش را بازی خوب همایون ارشادی اعلام کرده است و همایون ارشادی موفق میشود شخصیت پدر را بدون نقص و عالی به تصویر بکشد. یک سری چیزها در فیلم هست که نشان از علاقه یی نویسنده به ان هاست مثل داستان رستم و سهراب فیلمهای نظیر بو لیت و هفت دلاور و استیو مک کوئین و از همه مهتر بادبادکبازی. خالد حسینی در داستان به خوبی شخصیت پردازی کرده و شخصیت های مثبت ادم های قدیس نیستند و ان ها هم اشتباهات خود را دارند مثل پدر که با تمام بزرگی اش الکل مصرف میکند و این را میرسان دکه همه ی انسان ها در زندگی اشتباهاتی میکنند ولی این ذات ما است که باید پاک باشد (مثل پدر). در اخر امیر هم از پدر و هم از سهراب تاثیر میپذیرد و به افغانستان جنگ زده بر میگردد تا پسر حسن سهراب را نجات دهد و جالب این که سهراب هم مثل پدر از امیر در جایی دفاع میکند.امیر بالاخره موفق میشود سهراب را با خود به امریکا بیاورد و او جلوی ژنرال افغانی که پدر زنش هم هست میایستد و بالاخره ترس خود را بیرون میریزد. در کل فیلم بادبادک باز یک فیلم کامل و معنای واقعی فیلم هست نه از دست فیلم هایی که تکیه خود بر جلوه های کامپیوتری میگذارند و در فیلم نه خبری از داستان هست و نه شخصیت پردازی و نه ........... .نقطه ی قوت این فیلم هم داستان زیبا و شخصیت هایی که به خوبی پرداخت شدند و همین باعث میشود ببینده خیلی بهتر فیلم را درک کند و با فیلم ارتباط بر قرار کند.و در این سال هایی که تعداد فیلم های مزخرف بسیار زیاد شدند این فیلم واقعا حکم یک مروارید رو برای سینما دوستان دارد. |
|
+ نوشته شده در
جمعه هفدهم خرداد 1387ساعت 16:49 توسط بهروز رادمان |
|
|
نام فیلم:جهنده
کارگردان:دوگ لیمان فیلنامه:دیوید اس گویر بازیگران:ساموئل ال جکسون-هایدن کریستین فیلم جهنده ساخته ی دوگ لیمان کارگردان هویت بورن است.دوگ لیمان پیش از این هم اقا و خانم اسمیت رو ساخته بود.داستان فیلم پتانسیل بالایی برای فیلم شدن داره ولی متاسفانه کارگردان نتوسته از این پتانسیل بالا استفاده کنه البته فیلم جهنده فیلم بدی نیست ولی این قابلیت رو داشته که به یه فیلم عالی تبدیل بشه ولی در حد یک فیلم متوسط باقی میمونه که این جای تاسف داره چون در این زمان که فیلنامه مشکل اساسی فیلمسازان هست این فیلم دارای یه داستان نو و جالب است که به خوبی پرداخت نشده اما به طور کلی فیلم موفق بوده تماشاگر رو تا اخر دنبال کنه و لیمان در کل فیلم قابل قبولی ساخته که یکبار دیدن اون ارزش داره.
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387ساعت 1:9 توسط بهروز رادمان |
|
کارگردان:راب مینکوف فیلنامه:جان فوسکو ژانر:رزمی.کمدی بازیگران:جکی چان.جت لی فیلم قلمرو ممنوعه به کار گردانی راب مینکوف که کارگردانی چندان مطرح نیست ساخته شده و باید گفت این فیلم نه تنها فیلم مطرحی نیست بلکه میتوان گفت یک فیلم خیلی ضعیف هم هست.اول باید گفت که فیلنامه ی فیلم کاملا سصحی و ضعیف هست و دارای سوارخ های بزرگی هست و همه چی سرسری به جلو میرود برای مثال اشنایی جکی چان با پسر و همین طور وارد شدن دختری که اون ها رو همراهی میکنه که اصلا به نظر من یه نقش اضافی بوده و به قولی نقش میخ طویله رو تو فیلم داشت. میرسیم به کارگردانی فیلم که هیچ چیز جدیدی برای گفتن نداره که حتی به پای فیلم های رزمی معمولی هم نمیرسد. بازی جکی چان و جت لی هم واقعا ضعیف هست باید گفت که دوره ی جکی چان که تموم شده و جت لی هم داره به پایان خط میرسه صحنه های رزمی این دو بازیگر هیچ جذابیتی نداره و نمونه هاش تو فیلم های دیگر خیلی زیاده(البته خیلی بهتر از این فیلم). باید گفت این فیلم فقط امیدش به این هست که مردم به خاطر حضور جکی چان و جت لی به دیدن فیلم بیایند که باید گفت که حضور این دو باعث امادن مردم به سینما ها خواهد شد ولی علاقه مندان فیلم های رزمی هیچ چیز تازه ای که گیرشون نمیاد حتی صحنه های رزمی قابل قبول هم در این فیلم نمیتوانند ببینند.
|
|
+ نوشته شده در
جمعه سوم خرداد 1387ساعت 1:30 توسط بهروز رادمان |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 تیر 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 بهمن 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 |
| آرشیو موضوعی |
|
نقد فیلم های بزرگ جهان نقد فیلم های روز جهان اخبار سینما |
|
RSS
|